Myszoskoczek mongolski
Myszoskoczek mongolski (Meriones unguiculatus) nazywany jest również „szczurem pustynnym”, ponieważ pochodzi z pustyni. Myszoskoczek mongolski to przyjazne i towarzyskie zwierzę, żyjące w grupach rodzinnych. Na wolności zwierzęta te zamieszkują (pół)pustynie Mongolii.
Długość głowy i ciała : 10–12 cm
Masa ciała : 70 - 130 gramów
Długość życia : 3-5 lat
Myszoskoczki to bardzo aktywne zwierzęta, które uwielbiają kopać i gryźć. Dlatego ważne jest, aby wybieg był zaprojektowany do kopania i aby wszystkie elementy były odporne na gryzienie (aluminium/metal) lub łatwe do gryzienia (drewno). Najlepiej unikać plastiku dla tych zwierząt.
Oswoić i zapoznać się z mongolskim gerbilem
Zawsze dokładnie sprawdź, zanim zdecydujesz się na zakup gerbili mongolskich. To wspaniałe zwierzęta, które często są rozbudzone, co pozwala na ich obserwację w ciągu dnia. Może to być szczególnie przyjemne dla dzieci. Myszoskoczki mongolskie są bardzo przyjazne i ciekawskie, ale nie lubią się przytulać i nie lubią być noszone na rękach. Jednak po pewnym czasie chętnie podchodzą do ręki po smakołyk i aktywnie wchodzą w interakcję z właścicielem. Myszoskoczki mongolskie są bardzo szybkie, co może utrudniać ich obsługę, szczególnie dzieciom. Dlatego ważne jest, aby zawsze była obecna osoba dorosła, która pomoże i wesprze dzieci w kontakcie ze zwierzętami.
Do nowych zwierząt domowych należy podchodzić spokojnie, zwłaszcza na początku. Muszą one zaznajomić się ze swoim naturalnym środowiskiem i czuć się w nim bezpiecznie, zanim odważą się podejść do ludzi. Oczywiście, niektóre śmiałki od razu podejdą i będą towarzyskie, ale większość myszoskoczków jest na początku nieco nieśmiała. Daj im czas i staraj się delikatnie z nimi rozmawiać. Dawanie im smakołyków z ręki to często dobry sposób na zdobycie ich zaufania.
Wskazówka! Myszoskoczki mongolskie uwielbiają pestki dyni!
Mieszkanie dla mongolskiego gerbila
Myszoskoczki mongolskie to zwierzęta stadne, które powinny być trzymane razem. Na wolności żyją w koloniach o ścisłej hierarchii. Najlepszym połączeniem są dwa osobniki tej samej płci, na przykład dwa samce lub dwie samice. W młodym wieku stosunkowo łatwo je dobrać w pary, ale z wiekiem staje się to znacznie trudniejsze.
Myszoskoczki mongolskie wymagają przestronnego wybiegu o wymiarach co najmniej 100 x 50 cm dla dwóch osobników. Każde kolejne zwierzę wymaga od 20% do 25% dodatkowej powierzchni podłogi. Dobre wybiegi pozwalają zwierzętom na swobodne wyrażanie swoich naturalnych zachowań. Na wolności myszoskoczki budują rozbudowane nory i wolą kontynuować ten proces w niewoli. Mają rozbudowany system nor. Ich nory na wolności mają około 1 metra głębokości. Głębokość nory zależy od temperatury otoczenia. Gdy temperatura wzrasta, myszoskoczki zakopują się głębiej pod ziemią, aby dotrzeć do chłodnego podłoża – to naturalny system wentylacji.
Dlatego też zabawa chomikami jest dla mongolskich gerbili świetną zabawą.
W naszym domu oznacza to przestronne terrarium z mnóstwem możliwości kopania i piaskownicą. Terrarium jest w tym przypadku najlepszym wyborem, ze względu na swój zamknięty charakter. Ważne jest jednak, aby terrarium zapewniało dobrą wentylację, dlatego najlepiej z dwoma otworami wentylacyjnymi (górnym i dolnym). Jest to szczególnie ważne latem, gdy temperatura przekracza 25°C.
Piaskownica jest ważna dla myszoskoczków, ponieważ są mieszkańcami pustyni i szybko pokrywają się tłustą sierścią.
Myszoskoczki mongolskie nie tolerują wysokich temperatur w połączeniu z wysoką wilgotnością powietrza. Jako mieszkańcy pustyni, nie są przyzwyczajone do wysokiej wilgotności. Optymalny poziom wilgotności dla tych zwierząt wynosi około 55%. Zalecana jest temperatura w zakresie 20-24°C (68-75°F) i wilgotność poniżej 70% (100%). Do pomiaru tych poziomów można użyć higrometru .
Dom dla gerbili mongolskich
Myszoskoczki mongolskie mają szczęście! Wiele domków dla chomików jest również dla nich odpowiednich rozmiarów. Są one zwierzętami łownymi i nie lubią swobodnie wędrować po swoich wybiegach. Jeśli od czasu do czasu znajdą kryjówkę, do której mogą uciec, czują się znacznie bezpieczniej. Najlepsze domki dla myszoskoczków to domki wielokomorowe. Ważne jest, aby część domku była osłonięta od światła dziennego. Dlatego zalecamy co najmniej jeden domek wielokomorowy w wybiegu, plus jeden domek na każde zwierzę. Myszoskoczki lubią spać razem, więc co najmniej jeden domek w wybiegu powinien być wystarczająco duży, aby pomieścić całą grupę.
Koło do ćwiczeń dla gerbila mongolskiego
Kołowrotek jest ważnym elementem konstrukcji wybiegu dla myszoskoczków. Myszoskoczki to aktywne zwierzęta, które uwielbiają biegać. Kołowrotek daje im możliwość rozładowania energii. Ważne jest, aby wziąć pod uwagę rodzaj koła, ponieważ nie każde kołowrotek jest odpowiedni dla myszoskoczka. Należy pamiętać o ich długich ogonach, dlatego preferowany jest całkowicie zamknięty kołowrotek. Oczywiście, powierzchnia do biegania musi być zamknięta dla wszystkich zwierząt. Kołowrotki z przednimi panelami również nie są odpowiednie.
Kołowrotek dla gerbila mongolskiego powinien mieć średnicę co najmniej 28 cm i posiadać twardą powierzchnię do biegania.
Umieszczenie koła do ćwiczeń w zagrodzie może być trudne ze względu na wysokie podłoże. Najlepiej umieścić je na solidnej platformie, aby zwierzęta go nie wykopały. Jeśli chodzi o materiał, metal (aluminium, bardzo twardy plastik) ma największe szanse na przetrwanie. Drewniane koło do ćwiczeń zazwyczaj dość szybko się przegryza.
Pościel dla gerbila mongolskiego
Ważne jest, aby podłoże nadawało się do kopania dla myszoskoczków . Oznacza to, że mogą w nim tworzyć tunele i nory, które wolą pozostawić nienaruszone. Można to osiągnąć, wybierając podłoże, które jest już kopalne lub mieszając podłoża, aby uczynić je kopalnymi. Przykładami kopalnych podłoży są próchnica i piasek do kopania , a także bawełna i bawełna . Dobrą mieszanką jest mieszanka bawełny i włókna konopnego , bawełny i włókna drzewnego lub mieszanka włókien drzewnych , włókna konopnego i siana. Podłoża takie jak Back 2 Nature nie są odpowiednie, ponieważ zwierzęta nie mogą w nich kopać. Idealna głębokość podłoża do kopania wynosi około 30 do 40 cm.
Kąpiel piaskowa dla myszoskoczków
Myszoskoczki powinny mieć stały dostęp do kąpieli piaskowej . Sierść myszoskoczków szybko się przetłuszcza i dlatego wymaga regularnej pielęgnacji za pomocą kąpieli piaskowych. Piasek ma działanie odtłuszczające, a tym samym chłodzące. Ponieważ piasek działa odtłuszczająco, ma również działanie wysuszające. Dlatego nie należy kąpać zwierząt z problemami skórnymi w kąpieli piaskowej. Jeśli piasek nadmiernie wysuszy skórę, może ona swędzieć, co skłoni zwierzęta do częstszych kąpieli. Dlatego ważne jest, aby monitorować nawyki kąpielowe myszoskoczków i usuwać kąpiel piaskową, jeśli zauważą jakiekolwiek oznaki problemów skórnych (zaczerwienienia, łysiny, strupy lub rany).
Myszoskoczki chcą zbudować gniazdo
Myszoskoczki lubią wyściełać swoje gniazda miękkim materiałem . Budowanie gniazd jest zatem ich naturalnym zachowaniem. Dlatego zawsze dostarczaj myszoskoczkom 15-25 gramów materiału do budowy gniazda.
Materiał do budowy gniazda dla myszoskoczków powinien być miękki, chłonny i mieć kruche włókna, aby zwierzęta się w nim nie zaplątały. Idealne są materiały takie jak bawełna, konopie, papier toaletowy i siano.
Pokarm dla gerbili mongolskich
Myszoskoczki są ziarnożercami. Ich dieta składa się głównie z nasion i niewielkiej ilości materii roślinnej, takiej jak zioła , a także białka zwierzęcego. Myszoskoczki polują na małe owady na wolności, dlatego korzystne dla ich diety jest również to, aby zawierała białko zwierzęce.
Żołądek gerbila jest prosty, a jelito ślepe i okrężnica nie są szczególnie dobrze rozwinięte, co jest zgodne z tym, że zwierzęta te na wolności żywią się głównie pokarmami o niskiej zawartości błonnika, takimi jak nasiona.
Rosnące gerbile efektywnie zjadają około 5 do 6 gramów suchej karmy dziennie, czyli 8 do 10 g karmy na 100 g masy ciała. Myszoskoczki piją około 4 do 10 ml wody na 100 g masy ciała dziennie. Całkowite dzienne spożycie wody (wliczając wodę zawartą w pożywieniu i wodę metaboliczną) szacuje się na 8 do 13 procent masy ciała.
Optymalny poziom białka dla rosnących gerbili wynosi 16%. Niedobór magnezu lub sodu może powodować łysienie i drgawki u gerbili.
Aby zapewnić optymalną strawność i wchłanialność pokarmu, zawartość włókna surowego w diecie nie powinna przekraczać 10%.
Ponieważ gerbile naturalnie zamieszkują suche tereny, są bardzo oszczędne w piciu wody. Nie piją dużo i produkują mało moczu. Powinny jednak zawsze mieć dostęp do świeżej, czystej wody pitnej.
Białko: Myszoskoczki potrzebują białka zwierzęcego. Ich dieta powinna zawierać 14-15% białka. Można je uzupełniać, na przykład, mącznikami młynarkami jako przekąską. Białko zwierzęce jest niezbędne dla prawidłowego metabolizmu.
Tłuszcz: Karma dla gerbili nie powinna zawierać zbyt dużo tłuszczu. Idealna zawartość tłuszczu to 4%. Gerbile mają skłonność do otyłości. Dlatego ważne jest, aby dieta nie zawierała więcej niż 4% tłuszczu.
Błonnik: Zawartość błonnika w diecie nie powinna przekraczać 7%. Myszoskoczki potrzebują łatwo przyswajalnej energii, ponieważ mają szybki metabolizm. Pozyskują ją głównie z nasion. Wysoka zawartość błonnika nie dostarcza wystarczającej ilości energii.
Wapń: Stosunek wapnia do fosforu powinien wynosić od 1,1:1 do 1,5-1.
Siekacze: Rosną, dlatego podawanie pokarmu musi zapewniać odpowiednie ścieranie zębów. Twardość, rozmiar i rodzaj cząstek pokarmu są istotnymi czynnikami.
Żołądek: Żołądek składa się z jednej komory i jest podzielony błoną śluzową na część bezgruczołową i część gruczołową.
Mały wyrostek robaczkowy: Myszoskoczki mają mały wyrostek robaczkowy. Ogranicza to ich zdolność do przetwarzania włókna surowego. Dlatego optymalna jest dieta z zawartością włókna surowego poniżej 10%.
Białka zwierzęce: Zwierzęta ziarnożerne (żywiące się nasionami) potrzebują białek zwierzęcych. Cenne aminokwasy są ważne dla odnowy komórek i różnych procesów metabolicznych.
Materiał do gryzienia, ścierający zęby
Myszoskoczki mongolskie mają bardzo silną naturalną potrzebę gryzienia. Wynika to z faktu, że są gryzoniami i mają stale rosnące siekacze. Dlatego potrzebują czegoś do gryzienia, aby ścierać zęby. Jeśli myszoskoczki nie mają wystarczająco dużo czasu na ścieranie zębów, mogą one przerosnąć lub stać się krzywe, ze wszystkimi tego konsekwencjami.
Gryzonie używają gryzienia drewna do ścierania zębów. Ponieważ zęby gryzoni rosną nieustannie, należy je regularnie gryźć, aby zapobiec ich nadmiernemu wydłużeniu i skrzywieniu.
Większość myszoskoczków aktywnie gryzie drewno. Jest to jednak kwestia gustu, a z drugiej strony, potrzeby. Jeśli myszoskoczek nie ma potrzeby gryzienia, ponieważ jego zęby utrzymują się długo dzięki jedzeniu, sianu lub innym materiałom do gryzienia, będzie gryzł drewno rzadziej. Warto zawsze podawać mu naturalne drewno do gryzienia, aby zwierzęta mogły gryźć, kiedy tylko poczują taką potrzebę.
Problemy stomatologiczne u myszoskoczków
Jeśli zauważysz, że Twój myszoskoczek chętnie próbuje złapać pokarm, ale potem go nie zjada, może to oznaczać problem z zębami. Ślinienie się może również wskazywać na problemy z zębami. Jeśli podejrzewasz problemy z zębami, najlepiej skontaktuj się z lekarzem weterynarii.
Reprodukcja mongolskiego gerbila
Myszoskoczki mongolskie to zwierzęta stadne. Oboje rodzice opiekują się młodymi aż do momentu, gdy staną się samodzielne w 18. dniu życia.
Samica jest w rui i gotowa do krycia co cztery dni. Trwa to około 12 godzin. Jeśli w tych dniach dojdzie do udanego krycia, młode rodzą się po około 24 dniach.
Różnicę między samcami a samicami można dostrzec w odległości między otworem genitalnym a odbytem. U samców odległość ta jest większa niż u samic. Samce mają również widoczny gruczoł zapachowy na odwłoku.
Dojrzałość płciowa : samice po 4-6 tygodniach, samce po 6-7 tygodniach
Gotowość do rozrodu : samice po 8-10 tygodniach, samce po 10-12 tygodniach
Liczba miotów : 3-4 w roku
Wielkość miotu : 7 (maks. 12) szczeniąt w miocie
Okres ciąży : 15-18 dni
Waga urodzeniowa : 2-3 g, pisklęta
Okres odstawiania od piersi : od 4 tygodnia
Zdrowie gerbila mongolskiego
Myszoskoczki mongolskie to na ogół zdrowe i silne zwierzęta. Najczęstsze problemy zdrowotne to problemy z zębami, otyłość i epilepsja, które mogą rozwinąć się w młodym wieku. Napad padaczkowy jest wywoływany stresem. Zwierzęta leżą nieruchomo i płasko na ziemi, ich wąsy drgają, uszy trzepoczą, przednie łapy są wyciągnięte, a oczy poruszają się szybko.
Zalecamy również regularne sprawdzanie stanu uzębienia zwierząt, aby wcześnie wykryć ewentualne problemy stomatologiczne. Aby zapobiec problemom trawiennym, niezbędna jest dobra, zbilansowana i kompletna dieta gerbili.
Leczenie zapobiegawcze za pomocą środków zapobiegawczych przeciwko pasożytom nie jest konieczne. Suplementacja witaminowa nie jest konieczna w przypadku stosowania diety pełnoporcjowej dla gerbili.
Zwierzęta, które piją i oddają zbyt dużo moczu, mogą cierpieć na chorobę nerek lub cukrzycę.
Niestety, gerbile przenoszą również chorobę, która może być zaraźliwa dla ludzi, zwaną chorobą Tizzera. Jest to choroba zakaźna wywoływana przez Clostridium piliforme. Można ją rozpoznać po szorstkiej sierści, letargu i ciągłym przebywaniu w jednym miejscu w zagrodzie. Chorują na wagę i słabo jedzą lub wcale. Ważne jest, aby rozpoznać chorobę wcześnie, ponieważ tylko wczesne leczenie może uratować zwierzęta. Młode, stare i osłabione zwierzęta mogą na nią dość szybko umrzeć. Choroba jest również zaraźliwa dla innych gryzoni, takich jak chomiki, króliki, szczury itp.
Wskazana jest konsultacja z lekarzem weterynarii, jeśli wystąpią następujące objawy:
Problemy stomatologiczne
Ślinienie się, katar i łzawienie oczu, wystające zęby, brak apetytu, utrata wagi, spożywanie ciał obcych, które są bardziej miękkie od pożywienia.
Skóra
Łyse plamy, dużo zadrapań, strupy, rany, guzy i grudki.
Inny
Mokry i brudny tyłek, dużo picia, przewracanie się, apatia, różny kształt i kolor odchodów
Aby uzyskać szczegółowe informacje na temat opieki nad gryzoniami, zapoznaj się z dokumentem LICG
