Ratten en Eiwitten - wat gebeurd er als ze te veel krijgen?

Ratten en Eiwitten - wat gebeurd er als ze te veel krijgen?

Ratten zijn echte alleseters. Dat betekend dat het dieet ook eiwitten moet bevatten, maar hoeveel eiwitten is voldoende en wat gebeurd er als ze teveel eiwitten binnen krijgen?

Knaagdieren en voeding is altijd een interessant thema. Het is een samenspel van onderzoek en dat wat de fabrikanten voor ons samenstellen aan de hand van deze onderzoeken. Met betrekking tot de eiwitbehoefte van de Rat valt veel te vertellen. Zo weten we dat Ratten in de natuur ook eiwitten eten in de vorm van insecten bijvoorbeeld. Maar we weten ook dat Ratten tumoren kunnen krijgen bij een te eiwitrijk dieet. Waar ligt dan de middengrens?

Ratten hebben met name op jonge leeftijd voldoende eiwitten nodig. Een percemtate rond de 20% zou mooi zijn. Zodra de Rat volwassen is volstaat een dieet met c.a. 15% eiwitten. Eiwit is een bouwsteen dat met name in de groei nodig is. Zodra de Rat volwassen is verminiderd deze behoefte en als de Rat ouder is wordt met name het dierlijke eiwit zelfs moeilijk verteerbaar. Steeds meer voeder fabrikanten gaan over op plantaardige eiwitten, dit is met name voor de volwassen en oudere Rat een goede basis.

We pakken er even een onderzoek bij dat in Frankrijk is gedaan. De conclussie van dit onderzoek was dat spieren niets kunnen met extreem veel eiwitten. De ene groep Ratten kreeg 14% eiwitten en de andere groep kreeg 50%.

Ratten worden niet veel wijzer van een dieet dat voor de helft uit eiwitten bestaat. Dat schrijven Franse wetenschappers van het onderzoekscentrum Inra in een al wat oudere publicatie. Hoe meer eiwit de dieren binnenkrijgen, des te minder effectief gaat hun lichaam ermee om.

De Fransen deden proeven met jonge mannetjesratten. De helft van de dieren kreeg eerst vijftien dagen een dieet dat voldoende eiwitten bevatte. Veertien procent van de joules kwam uit eiwit. De andere helft van de dieren kreeg een eiwitrijk dieet. De helft van de energie in het dieet kwam uit eiwit (50%).

Na die vijftien dagen kregen de dieren een maaltijd waarvan de eiwitten gelabeld waren, zodat de onderzoekers konden zien wat ermee in het lichaam gebeurde. De stikstofatomen in het eiwit waren vervangen door isotopen die de onderzoekers konden onderscheiden van gewoon stikstof.

De helft van de dieren die een gewone hoeveelheid eiwit had gekregen kreeg een maaltijd met een normale hoeveelheid gelabeld eiwit. Die groep heet in het stuk AP-14. (AP staat trouwens voor 'adequate protein'.) De andere helft van de AP groep kreeg een eiwitrijke maaltijd die voor de helft uit eiwit bestond. Die groep heet AP-50.

De ratten in de HP ('high protein') - groep kregen allemaal een maaltijd met veel gelabeld eiwit. Die groep heet HP-50.

Tijdens het voeren van de dieren werd al duidelijk dat de ratten op het hoog-eiwitdieet minder makkelijk zwaar werden. De eerste dagen, zeggen de onderzoekers, werden ze ziek door de grote hoeveelheid eiwit, en die achterstand liepen de dieren niet meer in. De tabel hieronder laat de gewichtstoename van de dieren zien. De doorzichtige staatjes staan voor de ratten in de HP-groep.



ratten eiwit behoefte

De onderzoekers hadden ook gezien dat de organen van de HP groep groter waren geworden, maar de spieren niet.

ratten eiwit organen


Toen ze gingen kijken naar de hoeveelheid eiwitten in de organen bleek dat de spieren zelfs een beetje eiwit hadden verloren. Het verlies was trouwens niet statistisch significant.

Wel was kennelijk de hoeveelheid afbraakproducten van eiwit in de spieren toegenomen, want er is in de HP-groep sprake van een toename van de hoeveelheid gelabeld stikstof dat niet meer vastzat aan eiwit.

Analyse van het bloed liet zien dat de ratten die vijftig procent eiwit hadden gekregen meer ureum (zeg maar: afgebroken eiwit) in hun bloed hadden en over de gehele linie minder aminozuren.

De onderzoekers keken vervolgens naar de opname van de gelabelde eiwitten door het lichaam. Hieronder de grafiek waar de lezertjes van Ergogenics waarschijnlijk het meest in geinteresseerd zullen zijn: de opname van de eiwitten door de spieren.



ratten eiwit
ratten-eiwit

De onderzoekers keken naar de opname van de gelabelde eiwitten in het spiereiwit (P) en in het reservoir van afgebroken eiwit (NP). De doorzichtige ronde bolletjes staan voor het spiereiwit van de AP-ratten die een eiwitrijke maaltijd hadden gekregen. De doorzichtige ruitjes staan voor het afgebroken eiwit in de AP-ratten.

Het is duidelijk: dieren die normaliter weinig eiwitten binnenkrijgen gaan zuiniger met eiwitten om. Krijgen ze een keer een puls eiwit binnen, dan maken hun lichamen er spiereiwit van. Andersom houden de spieren van ratten die altijd veel eiwitten binnenkrijgen maar weinig eiwit vast.

Wat er uiteindelijk met de megadoses eiwit gebeurt zie je hieronder. De figuur geeft aan hoeveel gemerkt ureum er in de urine van de ratten zit. Weer is duidelijk dat de dieren die veel eiwit binnenkrijgen er exponentieel meer van uitscheiden.



ratten eiwitten


Bron: ergogenics

Reacties

Wees de eerste om te reageren...

Laat een reactie achter
* Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.
* Verplichte velden
Muis Hamster Gerbil Rat Cavia Konijn Chinchilla Degoe
We hebben verschillende koekies voor knaagdieren, maar we hebben ook cookies die de website verbeteren! Vindt u dat goed? Ja Nee Meer over cookies »