De Paashaas

De Paashaas

De Paashaas is er weer. Zodra de lente haar intrede doet, komt ook de paashaas even bij ons langs met zijn vrolijk gekleurde eitjes. Wie is de Paashaas eigenlijk?

Wie is de Paashaas?

De Paashaas is een vrolijke haas die elk jaar weer langskomt om versierde eitjes te verstoppen. De eitjes kunnen op de meest gekke plekken verstopt zijn. In de tuin, op het balkon, tussen de plantjes of in het gras. Het is dus goed zoeken om de goed verstopte eitjes van de Paashaas te vinden. De Paashaas is familie van de haasachtigen en is erg snel. Hij is zelfs nog nooit betrapt bij het verstoppen van de eitjes!

Hoe ziet de Paashaas eruit?

De Paashaas komt in verschillende kleuren voor en heeft een lang lichaam en lange poten. Dankzij zijn lange poten is de paashaas super snel en kan hij in korte tijd heel veel eitjes verstoppen. Dankzij zijn grote oren, die wel 7,9 tot 14 centimeter lang zijn, kan de Paashaas heel goed horen. Hij weet dus precies wanneer kindjes eraan komen, zodat hij zich snel uit de voeten kan maken :)

De Paashaas is zo'n 48 tot 73 centimeter groot, maar andere maten komen ook voor. Hij weegt ongeveer 2500 tot 7000 gram en als hij te veel chocolade eitjes heeft opgegeten dan kan hij zwaarder zijn. De Paashaas heeft ook een leuk pluimstaartje, die ongeveer 7 tot 13 centimeter lang is. Maar de achtervoeten van de Paashaas zijn pas groot :o die zijn maarliefst 11,5 tot 17 cm. Dankzij zijn grote achtervoeten kan de Paashaas heel goed springen!

Wanneer is de Paashaas actief?

De Paashaas is met name 's nachts en op warme dagen ook wel 's avonds en in de vroege ochtend actief. Hij verstopt de eitjes meestal 's nachts en ligt dan overdag lekker te slapen, terwijl de kindjes de eitjes zoeken.

Wat eet de Paashaas?

De Paashaas mag eigenlijk geen chocolade eitjes eten, dat is niet goed voor hem. Hij vindt gras/hooi, klaver, kruiden, paardebloemen, knoppen, zaden tijgen, wortels erg lekker en bij de boer eet hij af en toe wat lekkers mee zoals: bieten, koolplanten, wortelen en granen. De boer is niet altijd even blij dat de haas bij hem mee eet.

Pasen knaagdierwinkel

De Geschiedenis van de Paashaas

Het verhaal van de paashaas vindt zijn oorsprong in Duitsland, nog voordat het Christendom hier een rol speelde, zo vertelt onderzoeker en schrijver Kevin Shortsleeve, verbonden aan de Christopher Newport University. Het verhaal van de paashaas zou zijn oorsprong vinden bij de Teutonen: een Germaanse stam die in de laatste eeuw voor Christus van het wereldtoneel verdween. De stam hield er diverse mythes op na, waaronder verhalen omtrent de godin Ostara. Eén van deze verhalen vertelt hoe een klein meisje een gewond vogeltje vond. Ze bad tot Ostara om hulp. De godin kwam toegesneld. Ze zag dat het vogeltje er heel slecht aan toe was en veranderde het in een haas. Aan het meisje vertelde ze dat de haas voortaan één keer per jaar terug zou komen om gekleurde eieren te leggen.

In eerst instantie werden verhalen zoals deze van generatie op generatie doorverteld. Vandaar dat er ook verschillende versies van deze mythe rond gaan. Zo is er een andere versie waarin het kleine meisje geen rol speelt. In dit verhaal is Ostara de godin die ervoor zorgt dat de lente begint. Het verhaal gaat dat de godin in een bepaald jaar ietsje te laat was en de lente pas laat op gang kwam. Om haar fout enigszins goed te maken, besloot ze een jong vogeltje dat bijna door de kou bezweken was, te redden. Maar de kou had zijn werk al gedaan: het vogeltje kon niet meer vliegen. De godin veranderde de vogel daarop in een haas. De haas was één dag in het jaar in staat om eieren te leggen: op de dag waarop Ostara werd vereerd.

Rond de vijftiende eeuw begonnen mensen de mythes – die onderling iets verschillen, maar wel tot dezelfde uitkomst leiden – een haas die eieren legt – op te schrijven. “En rond 1680 werd het eerste verhaal van een haas die eieren legt en ze in de tuin verstopt, gepubliceerd,” stelt Shortsleeve. Het verhaal zou aanleiding geven tot nieuwe tradities: Duitse kinderen legden hoedjes of mutsen in de tuin en op paasochtend waren deze gevuld met eieren. Duitse immigranten zouden het verhaal en de tradities die daarmee samen waren komen te hangen meegenomen hebben naar de VS. En daar namen ze de tradities graag over. Gaandeweg maakten de echte eieren daarbij plaats voor chocolade-eieren en ook begonnen paashazen gemaakt van suiker en chocolade op te duiken.

Het verhaal van de godin zou kunnen verklaren waarom we de haas associëren met het voorjaar. Maar wat doet deze bij het christelijke feest van Pasen? Sommigen denken dat dat het werk is van zendelingen. In een poging heidenen te bekeren, combineerden zij heidense rituelen met christelijke rituelen. Het resultaat waren christelijke feestdagen met heidense invloeden. In het geval van Pasen: de opstanding van Christus en de door Ostara gecreëerde eieren leggende haas.

Hoewel dit een veelgehoorde verklaring voor de aanwezigheid van de paashaas is, zijn wetenschappers het er niet per se over eens dat deze klopt. Sterker nog: er wordt sterk getwijfeld of Ostara ooit wel echt vereerd werd. Het bewijs daarvoor is namelijk flinterdun: het oudste geschrift waarin de godin wordt genoemd, stamt uit de achtste eeuw. De monnik Bede schrijft in 725 over de godin in zijn boek De temporum ratione. In het boek beschrijft hij onder meer de herkomst van de namen die maanden in sommige gebieden hebben. Hij heeft het dan ook over de maand april die door de Latijnen Eosturmonath wordt genoemd. “Eosturmonath (…) is vernoemd naar hun godin, genaamd Eostre, ter ere van wie in die maand feesten werden georganiseerd.” In de negentiende eeuw breit Jacob Grimm – de vader der sprookjes – op het werk van Bede voort. In zijn boek ‘Deutsche mythologie‘ noemt hij de godin herhaaldelijk en brengt hij haar voor het eerst ook expliciet in verband met allerlei rituelen die rondom Pasen opduiken. Of dat terecht is, daar zijn wetenschappers het nog niet over eens. Critici vermoeden dat Grimm zijn dichterlijke vrijheid gebruikte toen hij het verhaal van de godin gebruikte om de paasrituelen te verklaren.

Maar als de godin niet kan verklaren waarom we eieren (al dan niet gelegd door een paashaas) eten, zijn er dan nog andere mogelijke verklaringen? Jawel. Het ei wordt traditioneel beschouwd als een symbool van wedergeboorte. Niet alleen hier in het westen, maar ook verder weg. Wist u bijvoorbeeld dat de Perzen het nieuwe jaar inluiden met geverfde eieren? Zo’n symbool van wedergeboorte met Pasen een plekje geven op tafel is zo gek nog niet. Pasen draait immers ook om wedergeboren worden: christenen vieren dat Christus de dood overwon, opstond uit de dood en de weg naar het paradijs vrijmaakte. Dankzij hun God kunnen christenen een nieuwe start maken en wacht hen het eeuwige leven. Het ei als een symbool van wedergeboorte kan dan ook uit tal van bronnen afkomstig zijn. En wellicht werd de paashaas er later bij bedacht en was dus niet de paashaas, maar het ei er het eerst.

Zouden we er ooit nog achterkomen waar de paashaas en zijn eieren precies vandaan komen? De kans lijkt klein. Verschillende verhalen, mythes en symbolen vormen een kluwen die we vandaag de dag ‘Pasen’ noemen. Het lijkt onmogelijk om de kluwen af te rollen en de herkomst van elk ritueel te achterhalen. Daarvoor zijn teveel verhaallijnen door de eeuwen heen te sterk met elkaar verstrengeld geraakt. En dus blijft de paashaas vooralsnog een mysterie. Maar laat uw paasweekend daar niet door dwarsbomen: fijn Pasen!

paashaas

Reacties

Wees de eerste om te reageren...

Laat een reactie achter
* Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.
* Verplichte velden
Muis Hamster Gerbil Rat Cavia Konijn Chinchilla Degoe
We hebben verschillende koekies voor knaagdieren, maar we hebben ook cookies die de website verbeteren! Vindt u dat goed? Ja Nee Meer over cookies »